Alfredo Marcucci, geboren in Buenos Aires in 1930, begon op zijn zevende bandoneon te spelen. Hij kreeg zijn eerste lessen van zijn oom, de grote bandoneonist Carlos Marcucci. Vanaf zijn zeventiende begon hij mee te spelen in verschillende tango-orkesten, zoals deze van Raùl Kaplùn. Julio De Caro, Eduardo Bianco, Juan Canaro, Jorge Caldara, Enrique Mario Francini, Carlos Di Sarli en vele anderen. Het waren de gouden jaren van de tango. Toen de tango echter in een crisis geraakte in de jaren zestig, besloot Marcucci rond te reizen in het Midden-Oosten. Hij kwam er in contact met Alberto Paranà die hem uitnodigde om mee te spelen in Los Paraguayos, een orkest dat wereldwijd succes oogstte met Latijns-Amerikaanse volksmuziek. Na vijfien jaar lang met deze groep rond te toeren, besloot Marcucci het reizen stop te zetten in ruil voor een teruggetrokken leven met zijn gezin in Antwerpen. In 1982 werd Marcucci 'herontdekt' door Dirk van Esbroeck en Juan Masondo. Zij stimuleerden hem om de bandoneon weer op te nemen en een tangoplaat op te nemen. Dat betekende het begin van het orkest Tango Al Sur. Marcucci nam onder meer een fel gesmaakte cd op met gitarist Baltazar Benitez. Tot op vandaag speelt hij in verschillende tango-orkesten als het Gran Orquesta Típica Veritango en het Quinteto Veritango.
Laatst gewijzigd op 2/2/2004.