De Roemeense pianist Radu Lupu begon op zesjarige leeftijd piano te studeren bij Lia Busuioceanu en maakte op zijn twaalfde zijn concertdebuut. Hij vervolgde zijn pianostudies bij Florica Muzicescu en Cella Delavranca en kon als beursstudent aan het conservatorium van Moskou studeren bij Galina Eghyazarova, Heinrich Neuhaus en Stanislav Neuhaus. Lupu won maar liefst drie internationale wedstrijden: Von Cliburn in 1966, Enescu International in 1967 en Leeds International in 1969. In 1989 ontving hij de prestigieuze Abbiati Prijs. Radu Lupu speelde samen met alle grote wereldorkesten, waaronder de Berliner Philharmoniker, de Wiener Philharmoniker, het Koninklijk Concertgebouworkest, de grote Londense en Amerikaanse orkesten. Zo speelde hij met het Cleveland Orchestra olv. Barenboim en met het Chicago Symphony Orchestra olv. Giulini. Hij is regelmatig te gast op belangrijke muziekfestivals als deze van Salzburg en Luzern. Radu Lupu heeft talrijke opnamen op zijn actief van sonates, concerti en solowerken van Beethoven, Brahms, Grieg, Schumann, Mozart, Debussy, Franck en Schubert. In 1995 won hij twee prijzen in de categorie 'Best Instrumental Record of the Year': een Grammy voor de opname van Schuberts Sonates in A D664 en Bes D960 en een Edison Award voor de cd met werken van Schumann.
Laatst aangepast op 19/4/2006.