Richard Egarr is een van de meest veelzijdige musici van zijn generatie. Hij treedt veelvuldig op in kamermuziekbezettingen en is veelgevraagd als dirigent en solist. Hij speelde op de belangrijkste oude muziekfestivals en podia in Europa, de Verenigde Staten en Japan. Als solist, in recitals en met orkest, trad Richard Egarr op in de Weense Musikverein, de Philharmonie in Berlijn en de Wigmore Hall in Londen. Hij is vaste begeleider van violist Andrew Manze, cellist Jaap ter Linden en sopraan Catherine Bott. Hij bespeelt alle soorten toetsinstrumenten, gaande van vijftiende-eeuwse orgelintabulaties tot moderne vleugel in het twintigste-eeuws repertoire. Hij was klavecinist van London Baroque van 1991 tot 1995 en is thans leider van The Academy of the Begijnhof, Amsterdam. Richard Egarrs muzikale vorming vond plaats als koorknaap in York Minster aan de Chetham's School of Music in Manchester en als orgelstudent aan Clare College, Cambridge. Zijn klavecimbelstudie bij Gustav Leonhardt in Amsterdam is van grote invloed geweest op zijn carrière in de oude muziek en leidde onder meer tot een eerste prijs op het Internationale C. Ph. E. Bach-Fortepiano-Klavichord-Cembalo-Concours in Hamburg in1988.
Als dirigent is Richard Egarr zeer veelzijdig. Hij dirigeert opera's en oratoria, van de Mattheüs Passie tot John Taverners Ikon of Light. Egarr is een gevierde gast bij zowel oude muziek-ensembles als moderne orkesten, met name The Hanover Band en de Amsterdams Bachsolisten. Dit seizoen is Egarr te gast bij The Orchestra of the Age of Enlightenment, Portland Baroque Orchestra, Bochumer Symphoniker en Radiokamerorkest. Volgend seizoen keert hij terug als dirigent van het Weens Kamerorkest, Portland Baroque, het barokorkest van het Parijs Conservatorium (met Purcells Fairy Queen, eerdere producties waren een barokcircus met Rasposo voor het Festival de l'Ile de France en Händels Acis & Galathea) en het orkest van de Britten Pears Foundation (onder andere Telemanns Mattheüs Passie). Bij het Radiokamerorkest trad Egarr reeds drie keer als solist op, in soloconcerten van C. Ph. E. Bach, Haydn en Mozart. In verschillende recitals met jazzpianist-componist Guus Janssen verkende hij de overeenkomsten in improvisatiekunst in de oude muziek en de jazz. Diezelfde hang naar improvisatie kenmerkt zijn samenspel met sterviolist Andrew Manze, in hun onnavolgbare vertolkingen van sonates uit de Stylus Phantasticus en late barok. Na tournees door de Benelux, Duitsland, Engeland, Frankrijk, Spanje en Scandinavië maakt het duo dit seizoen twee omvangrijke tournees door Amerika, en een debuuttournee door Australië. Tot Egarrs talrijke cd-opnamen behoren klavecimbelwerken van Frescobaldi, Purcell, Gibbons, Couperin en Bach. Een tour de force vormen de eerste opnamen van het complete werk voor klavecimbel en orgel van Johann Jakob Froberger. Voor Harmonia Mundi USA nam hij samen met violist Andrew Manze en cellist Jaap ter Linden de sonates van Rebel en Bach op (beide onderscheiden met de Preis der Deutschen Schallplattenkritik) en de complete sonates van Händel. Voor zijn opname van de complete sonates van Pandolfi met Andrew Manze ontving hij vorig jaar de Gramophone Award. Met The Academy of Ancient Music nam hij werk van Geminiani op en een dubbel-cd met alle klavecimbelconcerten van Bach, beide voor HMU.
(2/4/2003)