Tcha Limberger (°1977, Brugge) is zoon van een zigeunervader en een Belgische moeder. Als tweejarige al had hij een uitgesproken voorliefde voor flamenco. Toen hij zes jaar werd, leerde hij van Koen De Cauter de eerste akkoorden op gitaar, maar vervolgde zijn weg als autodidact. Vanaf zijn achtste betrad hij regelmatig de scène, waar hij solo zijn versie van de flamenco speelde en zong. Rond zijn tiende werd Tcha banjoist van een plaatselijke Dixiband, waar hij de klarinet ontdekte. Op zijn dertiende werd hij door het Muziek Lod gevraagd mee te werken aan een productie van regisseur Alain Platel en componist Dick van der Harst. Dick van der Harst verschafte Tcha heel wat harmonische en ritmische inzichten en wijdde hem in in de hedendaagse klassieke muziek. Nog zo'n horizonverbreder was voor hem Herman Schamp, klassiek gitaarleraar en groot kenner van Django Reinhard en Paraguaiaanse muziek. Toen Tcha zeventien werd, begon hij viool te spelen, aangestoken door opnamen van Toki Horvath (een violist uit Budapest) en van zijn eigen grootvader van wie hij alleen maar enkele mythische verhalen kende. Een jaar later werd het Orkest Romani gesticht waarmee hij o.a. op festivals in Polen en Budapest zou spelen. Hij besloot Hongaars te leren, en op zijn tweeëntwintigste vertrok hij naar Budapest. Hij kreeg er les van Horvat Bela, die hem inwijdde in klassieke viooltechniek en een deel van het zigeunerrepertoire. Terug in België stichtte hij een aantal orkesten waarmee hij op menig festival optrad: Sirin, Tcha Limbergerquartet, Braboshinke, Szilva familie Limberger, Romene guidia, misth swing. Hij speelde ook met o.a. Waso jazzquartet, Romani, de Piotto's, Myrdingroep, Robin Nolan, Robi Lakatos, Stochelo Roesnberg, Birelli Lagrene, Fapy Lafertin, Boros Lajos, Puka Karoly, Berki Viktor, Toni Rudi…Tcha is te horen op drie cd's van Patricia Beysens en maakt sinds vier jaar deel uit van het grote Patricia Beysens Ensemble.
Laatst gewijzigd op 6/1/2006.