Anne Gastinel (°1971) studeerde aan het muziekconservatorium in Lyon en aan het conservatorium van Parijs. Tot haar leraars behoren Yo-Yo Ma, Janos Starker en Paul Tortelier. Als achttienjarige had ze reeds opgetreden in vijftig steden doorheen Europa, de eerste prijs van de Internationale Wedstrijd van Scheveningen gewonnen en werd ze de eerste Franse artieste in veertig jaar die de finales van de Internationale Wedstrijd van Praag haalde. Het grote publiek ontdekte haar in 1990 tijdens de televisie-uitzending van de Eurovisie Wedstrijd in Wenen en kort daarna op de Rostropovitsj Wedstrijd in Parijs. Sindsdien nam haar carrière een grote vlucht. Anne Gastinel concerteerde in vooraanstaande concertzalen zoals Salle Pleyel, Théâtre des Champs-Elysées en Théâtre Châtelet in Parijs, Musikverein in Wenen, Santori Hall in Tokio, etc. Ze werkte samen met de vooraanstaande orkesten en met artiesten zoals Kurt Sanderling, Emmanuel Krivine, Louis Langrée, Semyon Bychkov, Vladimir Spivakov, Pinchas Steinberg, Yuri Bashmet, Max Rabinovitsj, Lord Yehudi Menuhin … Verschillende cd-opnamen waaraan ze meewerkte, zowel van kamermuziek als concerti, werden door de internationale pers met prijzen bekroond, waaronder 'Young Talent 1994', 'Prix de l'Académie du disque' 2002, 'Choc du Monde de la Musique' 1998, 2000, 2001 en 2002. Na haar unanieme aanduiding in 1997 als ambassadrice van de Franse cello, werd Anne Gastinel in New York door Marta Casals-Istomin voorgedragen om de mythische Matteo Gofriller-cello die aan Pablo Casals toebehoorde, te ontvangen. Momenteel bespeelt de artieste een Testore uit 1690, ter beschikking gesteld door het 'Fonds Instrumental Français'.
www.lagastinelette.free.fr
Laatst aangepast op 8/12/2006.