Joe Mc Phee (°1939, Miami) is componist, dichter en multi-instrumentist (saxofoon, klarinet, trompet, trombone en piano). Als kind leerde hij van zijn vader trompet spelen. Midden jaren zestig trok hij naar New York om samen te werken met Clifford Thornton. In deze periode begon McPhee ook saxofoon te studeren. Hij gaf les aan het Black Studies Department van het Vassar College in New York en begon daarna een muzikale carrière in Zwitserland die meer dan vijfentwintig jaar zou duren. McPhee is te horen op meer dan zestig opnamen, te beginnen met 'Freedom and Unity' van Clifford Thornton ('67), waarna hij onder zijn eigen naam begon op te nemen. In de vroege jaren zeventig begon de samenwerking met HatART, een Zwitsers label dat Werner Uehlinger speciaal in het leven riep om McPhee's muziek op te nemen en te distribueren. Dit resulteerde in elf opeenvolgende opnamen tussen 1975 en 1982. In de daaropvolgende jaren verschenen cd's bij de labels Sackville, In Situ, Deep Listening, Blue Ragrd, CIMP enz. Joe McPhee is een bewonderaar van het werk van de filosoof Edward de Bono en zelf schrijft hij poëzie met een filosofische inslag. Zijn gedichten over muzikale improvisatie begeleiden zijn recente opnamen 'A Meeting in Chicago' en 'Grand Marquis'. De laatste jaren speelt McPhee in clubs en concertzalen over de hele wereld. Hij speelde onder meer aan de zijde van Roy Campbell jr., Daniel Carter, Sensei Joseph Jarman, Leroy Jenkins, Sabir Mateen, William Paker en Matthew Shipp.
Laatst aangepast op 20/2/2006.