Juan El Lebrijano werd door alle grote gitaristen begeleid, door Niño Ricardo, Manolo Sanlúcar en Paco de Lucía, de jongste jaren ook vaak door Enrique de Melchor, maar er heerst altijd een speciale sfeer als hij zijn eigenste broer Pedro Peña naast zich heeft. Dan herleven de innige flamencomomenten en de feestelijke gebeurtenissen van de familie in Lebrija. Dan is het contact totaal, in de diepte. Dan moeten weliswaar ook Juans experimenten wijken voor het familiegevoel, want Pedro is iets traditioneler. Wat hem niet verhindert uitstekend zijn broer te begeleiden in diens cante de galeras.
Pedro, geboren in 1939, is dus drie jaar ouder dan Juan. Van de jaren zestig tot tachtig was hij niet weg te branden van de festivalaffiches. Hij begeleidde vooral zangers als El Borrico, La Piriñaca, El Funi, Diego Clavel, Terremoto (vader) en Antonio Mairena himself. Zijn voorbeelden zijn de grote Melchor de Marchena, uit Sevilla, en Diego del Gastor, de gitarist die weinig buiten Morón buitenkwam maar de bewondering wegdroeg van alle kenners in de flamencowereld. Zijn discografisch werk is uitgebreid, vooral als begeleider van zoveel bekend talent, inbegrepen de concerten van zijn beroemde zoon Dorantes.
Een Spaanse dichter heeft Pedro Peña en zijn familie in verzen gehuldigd: Pedro als gitaartovenaar, als broer van Juan en telg van pure gitano's, rijk aan traditie.
Laatst gewijzigd op 26/2/2004.