De Argentijnse dirigent Alejo Pérez bouwt sinds 2019 als Artistiek Leider Muziek aan de sound van Opera Ballet Vlaanderen. Hij oogstte er bijval met markante producties van Pelléas et Mélisande (Sidi Larbi Cherkaoui/Marina Abramović), Lohengrin (David Alden), Don Carlos (Johan Simons) en Der Schmied von Gent (Ersan Mondtag). In 2021-2022 dirigeert Pérez onder meer Ariadne auf Naxos, Sciarrino’s La nuova Euridice secondo Rilke, Berlioz’ Roméo et Juliette en een nieuwe versie van Alain Platels C(H)ŒURS. De afgelopen jaren tekende Alejo Pérez voor bejubelde concerten op de Salzburger Festspiele (waaronder Gounods Faust met de Wiener Philharmoniker), in het Teatro Colón (Parsifal, Der Rosenkavalier, Ariadne auf Naxos), en bij Semperoper Dresden en de Lyric Opera of Chicago. Enkele highlights van het seizoen 2021-22 zijn Pérez’ debuten aan het Grand Théâtre de Genève met Prokofievs Oorlog en vrede (Calixto Bieito) en aan de Wiener Staatsoper (Carmen). Na zijn Freischütz uit 2018 in Tokio keert hij ook terug naar de Nikikai Opera voor een nieuwe productie van Die Frau ohne Schatten (Peter Konwitschny). Alejo Pérez was te gast bij gerenommeerde orkesten zoals het Orchestre Philharmonique de Radio France, het Tokyo Metropolitan Symphony Orchestra, het Philharmonia Orchestra, het Orchestre de la Suisse Romande, Seoul Philharmonic Orchestra, SWR Symphonieorchester, Gürzenich Orchester Köln, Deutsches Symphonie-Orchester Berlin, de Deutsche Kammerphilharmonie Bremen en het Ensemble Intercontemporain. Daarnaast onderhoudt hij nauwe banden met Opéra de Lyon (Pelléas et Mélisande, The Stigmatized, GerMANIA, Uit een dodenhuis), het Teatro dell’Opera di Roma (La Cenerentola, De neus, Lulu, De vuurengel), en andere operahuizen over heel Europa. Van 2009 tot 2012 was Alejo Pérez muziekdirecteur van het Teatro Argentino de La Plata, dat hij een nieuw elan gaf. Vanaf 2010 was hij een van de hoofddirigenten van het Teatro Real in Madrid ten tijde van Gerard Mortier. Met het Orquesta Sinfónica de Madrid concerteerde Pérez in het gezelschap van Eva-Maria Westbroek en Ian Bostridge, en bracht hij producties van Rienzi, Don Giovanni, Death in Venice, Ainadamar (Golijov) en Die Eroberung von Mexico (Rihm). Alejo Pérez studeerde zowel compositie en directie als piano in Buenos Aires, en vervolmaakte zich in Karlsruhe bij Peter Eötvös. Zijn eerste stappen zette hij als assistent bij Peter Eötvös, Michael Gielen en Christoph von Dohnányi. In 2019 kreeg Pérez de Konex Platinum Award voor zijn artistieke verwezenlijkingen - een van de hoogste onderscheidingen in zijn vaderland Argentinië.
laatste update: 8 december 2021