Aangespoord door zijn ouders begon Alexandre Tharaud (°1968, Parijs) op vijfjarige leeftijd met piano. Op zijn veertiende mocht hij al aan het conservatorium van Parijs beginnen in de klas van Germaine Mounier. Hij zette zijn studies verder bij Theodor Paraskivesco, Claude Helffer, Leon Fleisher en Nikita Magaloff. In 1987 werd hij laureaat op de internationale muziekwedstrijd Maria Canals in Barcelona, een jaar later op de muziekwedstrijd Città di Senigallia in Italië, en in 1989 behaalde hij de tweede prijs op de ARD Wettbewerb in München. Sindsdien verwierf Tharaud steeds grotere bekendheid in Europa, maar ook in Amerika en Azië. Tharaud soleerde met belangrijke Franse orkesten als het Orchestre National de France, Orchestre Philharmonique de Radio France, Orchestre National de Lille en het Orchestre du Capitole de Toulouse en met buitenlandse orkesten als het Taiwan National Symphony Orchestra, Japan Philharmonic Orchestra, Sinfonia Varsovia en het Symphonieorchester des Bayerischen Rundfunks. In kamermuziekverband concert hij regelmatig samen met violist Pierre Amoyal, de fluitisten Philippe Bernold en Patrick Gallois, de klarinettisten Michel Portal en Michel Lethiec en met cellist Jean-Guihen Queyras. Naast Franse barokmuziek houdt Tharaud ook veel van Franse componisten zoals Ravel en Satie. Zijn cd-opnamen vielen meermaals in de prijzen, onder meer zijn opname van het oeuvre van Francis Poulenc (Prix de l'Académie Charles-Cros) en Ravel (o.m. Choc du Monde de la Musique). Tharaud is tevens een enthousiaste verdediger van de hedendaagse muziek. Zo speelde hij reeds de premières van werken van Renaud Gagneux, Jacques Lenot, Guillaume Connesson, Thierry Pécou, Thierry Escaich en Olivier Greif. In de context van zijn soloproject 'Hommage à Rameau' speelde hij de delen van de 'Suite in A' in afwisseling met werken van levende componisten.
www.alexandretharaud.com
September 2011.