Amandine Beyer speelde aanvankelijk blokfluit en begon pas enkele jaren later met vioolles bij Aurélia Spadaro in Aix-en-Provence. Misschien is het daarom dat ze, na haar studies moderne viool aan het Conservatorium van Parijs (CNSM) en een masterthesis gewijd aan K. Stockhausen, opnieuw de wereld van de oude muziek opzocht en ging studeren bij Chiara Banchini in Basel (Zwitserland). Tijdens deze beslissende periode in haar opleiding ontdekte ze de retorische stijl en kon ze putten uit de contacten met grote namen zoals Hopkinson Smith, Christophe Coin, Pedro Memelsdorff (ze speelde jarenlang in zijn middeleeuws ensemble Mala Punica), Jean Tubéry en Alfredo Bernardini. Al deze ervaringen hebben haar geholpen de muzikante en vertolkster te worden die ze nu is. Ze hebben haar ertoe aangezet een carrière als reizende violiste uit te bouwen en talrijke concerten te geven in de hele wereld. Vandaag speelt Amandine Beyer met de ensembles Les Cornets Noirs en Le Concert Français, ze vormt een duo met Pierre Hantaï en in 2006 richtte ze Gli Incogniti op - hun opname van de 'Vier Jaargetijden' van Vivaldi maakte veel ophef. Daarnaast legt ze zich toe op het overdragen en onderwijzen van haar kennis: ze geeft les aan de Escola Superior de Música (ESMAE) in Porto (Portugal) en tijdens stages in Barbaste (Frankrijk), Mondoví (Italië) en Taipei (Taiwan). Haar opname van J.S. Bachs 'Sonates' en 'Partita's', uitgebracht in september 2011, weerspiegelt een heel nieuwe 'barokke' visie op deze werken. Ze werd geestdriftig onthaald: de CD werd bekroond met de Diapason d'Or voor 2011, de Choc de Classica voor 2011 en de Prix de l'Académie Charles Cros. Sinds september 2010 is Amandine Beyer lerares barokviool aan de Schola Cantorum Basiliensis in Basel, waar ze Chiara Banchini opvolgt.
Aangepast februari 2014.