ANTHONY ROMANIUK beantwoordt helemaal aan het label multi-instrumentalist. Hij voelt zich even thuis op klavecimbel of Fender Rhodes als achter de toetsen van een moderne Steinway. Als een muzikale omnivoor exploreert hij een brede waaier aan muziekstijlen en -periodes. Van Byrd en Bach, over Beethoven, Brahms en Chopin tot Crumb, Ligeti en 21ste-eeuwse industrial noise of ambient music, Romaniuk verenigt het allemaal met een natuurlijke evidentie en onstuitbare nieuwsgierigheid. Romaniuks muzikale veelzijdigheid wortelt in een jeugdige obsessie met jazz. Later ruilde hij zijn geboorteland Australië voor New York waar hij aan de Manhattan School of Music klassieke piano studeerde. In Nederland specialiseerde hij zich enkele jaren in oude muziek (klavecimbel en pianoforte). Na zijn studies bleef hij zich verder ontwikkelen in improvisatie, indie rock en ambient/elektronische muziek. In zijn solorecitals kan Bach naadloos overvloeien in Brian Eno en staan verschillende klavierinstrumenten broederlijk naast elkaar. Daarnaast deelt hij geregeld het podium met violiste Patricia Kopatchinskaja en tenor Reinoud Van Mechelen en is hij vaste continuospeler bij Vox Luminis. Verder werkte hij onder andere samen met cellisten Pieter Wispelwey en Benjamin Glorieux, het Australian Chamber Orchestra, het Seattle Symphony Orchestra en de Deense rockformatie Efterklang. Naast vele optredens in de VS en Australië was hij te gast op vooraanstaande Europese podia zoals Wigmore Hall (Londen), Salle Gaveau (Parijs), Concertgebouw Amsterdam, Berliner Konzerthaus, Bozar (Brussel) of het Menuhin Festival (Gstaad). In 2020 verscheen Romaniuks debuut-cd Bells bij Alpha Classics. Ook hier combineert hij de klassieke canon met improvisatie en verenigt hij de timbres van vier verschillende klavierinstrumenten in een programma dat de muzikale orthodoxie uitdaagt.
anthonyromaniuk.com
laatste update: 25 januari 2022