De Zwitserse regisseur Christoph Marthaler is een van de meest toonaangevende Europese theatermakers. Zijn muziektheaterstukken, opera-ensceneringen en bewerkingen van klassiekers vormen de bouwstenen van een volstrekt unieke theatrale werkelijkheid waarin ruimte, spel, zang en muziek steeds nieuwe en verrassende verbindingen met elkaar aangaan. Door de dimensies van tijd en ruimte uit te rekken, schept hij een bevreemdend universum, daar waar de scenografie vertrekt vanuit concrete reële modellen. Traagheid, ironie en mededogen voor het klein menselijke kenmerken het theater van Christoph Marthaler. Christoph Marthaler werd in 1951 geboren in Erlenbach bij Zürich. Hij studeerde muziek (blokfluit en hobo) in Zürich en schreef zich daarna in aan de theaterschool van Jacques Lecoq in Parijs. Aanvankelijk ging hij aan de slag als muzikant, maar al gauw zou hij zelf muziektheaterprojecten opzetten. Zo brengt hij in 1980 in Zürich 'Indeed' en in 1983 het Eric Satie-project 'Blanc et Immobile'. Van 1988 tot 1993 is hij verbonden aan het Theater Basel (intendant Frank Baumbauer), waar hij zich bekwaamt in de uitwerking van zijn totaalconcepten. Daar leert hij ook scenografe Anna Viebrock kennen. Met haar begint hij nauw samen te werken vanaf 1991. Samen werken zij vanaf 1993 op regelmatige basis voor de Berliner Volksbühne am Rosa-Luxemburg-Platz en het Hamburger Schauspielhaus. 'Murx den Europäer! Murx ihn!...Murx ihn ab' (1993) betekende voor Marthaler de internationale doorbraak. Met opera begint Marthaler in 1994. Hij regisseerde onder meer 'Pelléas et Mélisande', 'Fidelio' en 'Le Nozze di Figaro'. Van 1997 tot 2004 was hij intendant van het Schauspielhaus Zürich. Sindsdien werkt hij als gastregisseur voor alle grote Europese opera- en theaterpodia. In deSingel was Christoph Marthaler te gast met producties als 'Faust. Eine subjektive Tragödie', 'Pierrot Lunaire-Quatuor pour la fin du temps', 'Drei Schwestern', 'Die Zehn Gebote', 'Seemannslieder/Op hoop van zegen', 'Maeterlinck', 'Fruchtfliege' en 'Platz Mangel' en ‘Une île flottante’.
laatste update: 7 juni 2019