Een vader en zijn zestienjarige dochter die in de weekends in de clubs van Michigan gingen spelen. Zo begon de carrière van Denise Eileen Garrett (°1950) die later ook meerdere keren in de prijzen zou vallen. Haar eerste internationale tournee vond plaats in 1969 met de jazzband van de University of Illinois in de toenmalige Sovjet-Unie. Haar carrière kwam in een stroomversnelling toen ze in de jaren zeventig van de vorige eeuw verhuisde naar New York. Daar begon Dee Dee Bridgewater als vocalist bij het Thad Jones/Mel Lewis Orchestra. In deze periode zouden ook samenwerkingen volgen met oa. Max Roach, Dizzy Gillespie en Sonny Rollins. Haar debuutplaat Afro Blue uit 1974 markeert het begin van haar succes. Dee Dee Bridgewater beperkt zich echter niet louter tot haar werk als jazz-vocaliste. Daarnaast bouwde ze ook een carrière uit in de musicalwereld die van start ging met haar eerste rol in de Broadway musical The Wizz. Wanneer ze in 1986 naar Frankrijk verhuisde, bouwde ze deze musicalcarrière verder uit. Haar werk als solo muzikant verloor ze echter nooit uit het oog. Ze bracht heel wat albums uit in verschillende stijlen en genres. Deze zangeres is van meerdere markten thuis en dat hoor je. Op een album zoals Bad for Me hoor je haar aan het werk als een soul-, funk- en R&B-zangeres, maar op In Montreux en Live in Paris bewijst ze dan weer dat ze de jazz helemaal beheerst met sterkte vertolkingen van gekende ‘standards’ en indrukwekkend improvisatiewerk. Zoals elke gerenommeerde jazz-vocalist weet ze de woorden net iets langer te rekken, net iets anders te plaatsen in de tijd waardoor je als luisteraar toch telkens weer net dat tikkeltje verrast bent. Je kan haar dan ook zonder problemen in het rijtje plaatsen met Sarah Vaughan en Ella Fitzgerald. Een ongelooflijk gevoel voor timing met een stemcontrole van het hoogste niveau. Dat is Dee Dee Bridgewater.
deedeebridgewater.com
laatste update: april 2022