Bassist Henry Grimes (°1935) leerde als kind viool, tuba en percussie.
Later stapte hij over op contrabas en ging muziek studeren aan de Julliard School. In de jaren zestig speelde hij met jazzgroten als Miles Davis, Thelonious Monk, John Coltrane, Coleman Hawkins, Benny Goodman, Lee Konitz, Charles Mingus, Cecil Taylor, Sonny Rollins enz. Rond 1970 hield Grimes er plots mee op en verdween van het toneel om daar pas in 2002 weer te verschijnen. In de tussenliggende jaren verdiende hij de kost met allerlei niet-muzikale baantjes en schreef hij gedichten. Toen hij in 2002 een nieuwe bas ter beschikking had ('Olive Oil' genoemd), begon hij langzaam terug te spelen en concerten te geven met Bobby Bradford, Joseph Jarman e.a. in Billy Higgin's World Stage, in de Howling Monk, de Jazz Bakery en Schindler House in Los Angeles. In mei 2003 keerde hij terug naar New York om er als special guest op het Vision Festival op te treden en hij gaf concerten en lange interviews op de radio tijdens een vijfdaags WKCR Henry Grimes Radio Festival. Hij richtte zijn eigen band op en begon samenwerkingen met Rob Brown, Roy Campbell jr., William Parker, Mark Ribot, Warren Smith e.a. Tot ieders verbazing en vreugde speelde Grimes terug op hetzelfde hoge niveau als vroeger. In 2003 werd hij door All About Jazz New York tot Musician of the Year uitgeroepen.
www.henrygrimes.com
Laatst aangepast op 24/10/2008.