Irvine Arditti (°1953, Londen) startte op zestienjarige leeftijd zijn studies aan de Royal Academy of Music, waar hij een aantal prijzen won voor viool en compositie. Net voordat hij de Academy in 1974 verliet, richtte hij het Arditti String Quartet op. In 1976 werd hij lid van het London Symphony Orchestra en na twee jaar werd hij co-concertmeester. Hij verliet het orkest in 1980 om meer tijd te kunnen wijden aan het Arditti Quartet dat toen reeds internationaal de reputatie genoot als een van de meest vooraanstaande, zoniet het meest vooraanstaande kwartet voor hedendaagse en nieuwe muziek van de twintigste eeuw. Irvine Arditti geeft regelmatig solorecitals over de hele wereld en heeft een groot aantal creaties op zijn naam staan. Enkele gedenkwaardige premières van werken die speciaal voor hem geschreven werden, zijn 'Dox Orkh' voor viool en groot orkest van Xenakis, 'Terrain' van Ferneyhough voor viool en ensemble en het Vioolconcerto van Toshio Hosokawa met het NHK Symphony Orchestra in Tokio. Irvine Arditti concerteerde met talrijke ensembles en orkesten, waaronder het BBC Symphony Orchestra, het Radio Symfonisch Orkest van Berlijn, het Südwestfunk Orchester, het Orchester Baden-Baden, het Turin Radio Symphony, de Junge Deutsche Philharmonie, het Orchestre de Paris, het Asko Ensemble, het Nieuw Ensemble, het London Sinfonietta en het Ensemble Contrechamps. Vele componisten droegen werken aan hem op waaronder Cage, de Pablo, Dillon, Estrada, Ferneyhough, Finnissy, Francesconi en Harvey. Naast de meer dan honderd cd's met het Arditti Quartet, heeft Irvine Arditti ook een reeks solo-opnamen gemaakt. Zowel zijn cd met werken voor soloviool van Carter, Estrada, Ferneyhough e.a. als zijn opname van 'La Lontananza' van Nono werden met prijzen bekroond. Ook met zijn opname van de volledige 'Freeman Etudes' van Cage heeft Irvine Arditti geschiedenis geschreven.