Isabelle van Keulen begon op zesjarige leeftijd met viool spelen. Ze studeerde aan het Sweelinck Conservatorium in Amsterdam en daarna in Salzburg aan het Mozarteum bij Sandor Vegh. In 1983 won ze - als jongste deelnemer in haar categorie - zilver in het Yehudi Menuhin Concours in Folkstone en in 1984 won ze het 'Young Musician of the Year' concours in Genève. Deze successen bezorgden haar uitnodigingen voor tournees door Europa, de VS en Japan. In 1990 maakte ze haar solistisch debuut op altviool in 'Harold in Italië' met het Radio Philharmonisch Orkest onder leiding van dirigent Edo de Waart. Isabelle van Keulen heeft opgetreden met de vooraanstaande orkesten in Europa en de VS, zoals Berliner Philharmonie, het Koninklijk Concertgebouworkest, Gewandhausorchester Leipzig, London Philharmonic, Hallé Orchestra, Minnesota Orchestra, Detroit Symphony Orchestra waarbij ze onder meer werkte met dirigenten als Chailly, Sir Colin Davis, Marriner, Dutoit, Gergiev, Neeme Järvi, Viotti, Varga en David Zinman. In het hedendaagse repertoire is Isabelle van Keulen een virtuoze. Zo speelde zij begin 1999 het Vioolconcert van Pettersson met het Zweeds Radio Orkest en in datzelfde jaar, als wereldpremière, een nieuw concert van de Nederlandse componist Theo Loevendie met de Staatsphilharmonie Rheinland Pfalz en met het Koninklijk Concertgebouworkest en dirigent David Zinman. In september 1999 opende ze het seizoen van het Frankfurt Radio Symfonie Orkest met de wereldpremière van een nieuw vioolconcert van de Estlandse componist Tüür. Isabelle van Keulen heeft een groot aantal cd-opnamen op haar naam staan met werken van Mozart, Vieuxtemps, Bruch, Saint-Saëns en Schnittke. Met de pianist Ronald Brautigam, met wie zij al vele jaren een duo vormt, geeft zij eveneens recitals door geheel Europa. Isabelle van Keulen was artistiek directeur van het Delft Chamber Music Festival tot 2006, een zomerfestival waarin ze optrad met vrienden en collega's zoals Gidon Kremer, Hakan Hardenberger, Michael Collins, Bella Davidovich, Leif Ove Andsnes en Vadim Repin.
Laatst aangepast op 2/10/2006.