Lucilla Galeazzi volgde aanvankelijk een klassieke zangopleiding maar ging zich geleidelijk specialiseren in volksmuziek van Umbrië. Van 1977 tot 1994 zong ze in het vocaal kwartet van Giovanna Marini. In 1982 maakte ze een eigen show met Italiaanse liedjes uit de jaren zestig: 'Un sogno cosi'. Ze was te horen in shows van Roberto de Simone, waaronder 'Stabat Mater' in de opera van Napels, 'Carmina Vivvisea' en 'Processo e martirio du Giovanni d'arco' in de opera van Pisa en 'Requiem for P.P. Pasolini' in het San Carlo Theater. In 1987 richtte Galeazzi met A. Sparagna en C. Rizzo de groep Il Trillo op. Regelmatig verleent ze haar medewerking aan projecten rond hedendaagse muziek en jazz. Zo werkte ze samen met jazztrombonist G. Schiaffi, met gitarist Bathelemy, met jazztubaspeler Michel Godard en met cellist V. Courtois. In 1991 gaf Galeazzi een optreden met het European Jazz Orchestra in Straatsburg. In 1994 verscheen haar eerste cd 'Cuore di terra' en in 2001 volgde de cd 'Lunario'.
Laatst aangepast op 16/4/2008.