Ludo Engels studeerde fotografie en film. Begin jaren tachtig was hij hoofdzakelijk bezig met improvisatiemuziek. Hij bleef trouw aan een sterk intuïtieve manier van werken, maar evolueerde naar de beeldende kunsten. In zijn lichtinstallaties spelen externe factoren, karakteristieken van de plaats van opstelling, zoals ruimte, (zon)licht en schaduw, steeds een belangrijke rol. Zijn werk is conceptueel in de zin dat hij de ons vertrouwde manier van waarnemen tracht te ondergraven.