Mathilde Monnier genoot haar dansopleiding bij Viola Farber, danseres van het eerste uur bij Merce Cunningham, de meester van de postmoderne dans. In 1984 trok zij met een beurs naar New York om lessen te volgen bij Merce Cunningham zelf. Terug in Frankrijk maakte zij haar eerste choreografieën, waarin zij resoluut de Amerikaanse dans de rug toekeerde. In 1994 werd ze benoemd tot hoofd van het Centre chorégraphique national de Montpellier Languedoc-Roussillon. Dit vormde meteen het begin van een reeks samenwerkingsverbanden met artiesten uit verschillende disciplines, zoals de plastisch kunstenares Beverly Semmes, de componist David Moss, de schrijfster Christine Angot, de componist erikm en de scenografe Annie Tolleter. Intussen is dit choreografisch centrum uitgegroeid tot een dynamisch onderzoekscentrum waar tal van jonge choreografen uit binnen- en buitenland tijdelijk onderdak vinden. Bij elke nieuwe voorstelling exploreert Mathilde Monnier ongewone aspecten van beweging en ontwikkelt zij een lichaamstaal waarin haar kijk op de wereld van vandaag vervat ligt.
Laatst aangepast op 3/12/2008.