Wanneer Phia Ménard als twintigjarige de solo d’Extraballe (1990) ziet, van jongleur Jérôme Thomas, wil ze niets liever dan zich die kunst machtig maken. Ménard volgt cursussen jongleren en daarbij ook hedendaagse dans, mime en acteren. Ménard treedt in 1995 toe tot zijn gezelschap en reist mee de wereld rond, onder meer met de voorstelling Hic Hoc. Pas in 2003 zal ze zijn gezelschap verlaten. Ondertussen begint ze in 1997 ook met het nemen van lessen bij danser en choreograaf Hervé Diasnas, oprichter van Presence Mobility Danse. Over beide leermeesters zegt ze, dat die haar “hebben leren lopen”. In 1998 richt ze ook haar eigen kleine gezelschap op: Compagnie Non Nova. Met als doel voorstellingen te maken vanuit een nieuwe multidisciplinaire visie op jongleerkunst, dans, objecttheater, mime en scenografie. Na haar debuut Le Grain breekt ze in 2001 als maker door met de solo Ascenseur, fantasmagorie pour élever les gens et les fardeaux. In 2008 neemt haar carrière een nieuwe wending; ze begint voorstellingen in langere cycli te maken, en richt zich steeds meer op de verbeelding van metamorfose en transformatie, en de erosie van natuurlijke materialen, onder meer met het project I.C.E. (Complementary Injugality of the Elements). Ze creëert de PPP-show (2008) in Lyon, het eerste stuk van de cyclus Pièces de Glace. Een maakster die de confrontatie zoekt, en gefascineerd raakt door het filosofische begrip ‘gender’. In januari 2014 wordt ze geridderd als Chevalier de l’Ordre des Arts et des Lettres door de Franse minister van Cultuur en Communicatie, Aurélie Filippetti. Tussen 2016 en 2018 maakt ze, onder meer in opdracht van de Documenta 14 in Kassel de cycli Contes Immoraux en Les os noirs. In deel 1 van haar immorele verhalen, getiteld Maison Mère, vertolkt ze zelf een sci-fi versie van de godin Athene. Met gigantische kartonnen wanden bouwt ze haar versie van het Parthenon. Haar constructie is een huis voor Europa, maar staat ook symbool voor de kwetsbaarheid van daklozen en vluchtelingen. The Trilogy of Immoral Tales (for Europe) was in februari 2022 te zien in DE SINGEL.
Laatste update: 06/05/2024