René Pollesch (Friedberg, Hesse, 1962) is een Duits regisseur en theaterauteur. Hij studeerde toegepaste theaterwetenschappen in Gießen samen met Andrez Wirth en Hans-Thies Lehmann. In 1996 ontving hij een werkbeurs voor het Royal Court Theatre in Londen. In 1998 ensceneerde hij "Drie hysterische vrouwen" aan het Prater-Spektakel van de Berlijnse Volksbühne, sindsdien ensceneerde en schreef hij stukken voor onder andere het Schauspiel Leipzig, Luzerner Theater, Staatstheater Stuttgart, Schauspielhaus Hamburg, de Salzburger Festspiele en het Weense Burgtheater.
Van 2001 tot 2007 was Pollesch artistiek leider van het Prater aan de Berlijnse Volksbühne, een soort werkplaats waar hij met zijn team voortdurend nieuwe werkvormen ontwikkeld. Hier ontstaan producties zoals de Prater-Trilogie en de Prater-Saga. In 2002 wordt hij door de theatercritici en 'Theater Heute' tot beste Duitse theatermaker verkozen. In 2001 en 2006 ontvangt hij de 'Mülheimer Dramatikerpreis' en in 2007 de 'Wiener Nestroy Prijs'.
Het werk van Pollesch staat bekent om zijn vele filosofische referenties en sterke activistisch-politieke inslag waarbij hij zich laat inspireren door onder andere Bertolt Brecht. In zijn laatste stukken is de mogelijkheid van liefde ten tijde van kapitalisme een belangrijk thema.
Aangepast september 2012.