Rodrigo García werd geboren in Buenos Aires in 1964. Sinds 1986 woont en werkt hij in Madrid. Hij is auteur, beeldend kunstenaar, scenograaf en regisseur. In 1989 richtte Rodrigo García La Carnicería Teatro op, waarmee hij verschillende experimentele theaterstukken creëerde. De vaak rauwe producties van dit gezelschap combineren dans, muziek en performance met García's uitdagende teksten en vernieuwende scenografieën. In zijn werk refereert hij naar schrijvers als de Spaanse dichter Quevedo, Samuel Beckett, Céline en Thomas Bernhard, maar evengoed naar de filmmaker Luis Buñuel of de schilder Francisco Goya. Met zijn werk weigert García zich op te sluiten in een theater geschreven voor specialisten, dat enkel functioneert via codes en dogma's. Zijn schriftuur is daarentegen gebaseerd op het dagelijkse leven op straat in de buitenwijken van Buenos Aires, waar hij opgroeide. García droomt van een theater waar om het even wie zonder aarzelen een deur kan openduwen. Rodrigo García is auteur en regisseur van onder meer 'Borges' (1999), 'After Sun' (2000), 'Compré una pala en IKEA para cavar mi tumba' (2002), 'La historia de Ronald el payaso de McDonalds' (2002), 'Jardinería Humana' (2003), 'Rey Lear' (2003), 'Agamenon' (2003), 'Prefiero que me q uite el sueño Goya a que lo haga cualquier hijo de puta' (2004), 'Aproximación a la idea de la desconfianza' (2006), 'Arrojad mis cenizas sobre Mickey' (2006), 'Cruda, vuelta y vuelta, al punto, chamuscada' (2007), 'En algún momento de la vida deberías plantearte seriamente dejar de hacer el ridículo' (2007), 'Versus' (2008). Met zijn oeuvre heeft García reeds tal van internationale prijzen ontvangen. In 2009 werd hem de Prix Europe Nouvelles Realités Théâtrales toegekend.
Aangepast oktober 2010.