Luitist Thomas Dunford ontdekte zijn instrument op negenjarige leeftijd. Hij studeerde aan het Conservatoire de Paris (bij Charles-Edouard Fantin) en de Schola Cantorum Basiliensis (bij Hopkinson Smith). Daarnaast volgde hij masterclasses bij gerenommeerde luitisten en gitaristen als Rolf Lislevand, Julian Bream, Paul O’dette en Eugène Ferré. In 2003 maakte hij zijn debuut als de luitist in Shakespeares Twelfth Night bij de Comédie française. Sindsdien stond hij solo of in ensemble in Carnegie Hall (New York), het Kennedy Center (Washington), Wigmore Hall (Londen), Palau de la Musica (Barcelona) en de festivals van Ambronay, Saintes, Utrecht en vele anderen. Hij doorkruist alle hoeken van de aarde: van Noorwegen tot Chili, van Mexico tot Japan. Dunfords solo-opnames verschijnen bij Alpha Classics en worden internationaal lovend onthaald. Naar aanleiding van zijn Dowland-album bewierookte BBC Music Magazine hem als de “Eric Clapton” van de luit. Zijn cd met Bach-suites was Editor’s Choice bij Gramophone. Gewapend met een arsenaal aan tokkelinstrumenten is Dunford een veelgevraagd continuospeler bij ensembles als Les Arts Florissants, Les Ambassadeurs, Arcangelo, Capriccio Stravagante, Collegium Vocale, Le Concert Spirituel, Le Concert d’Astrée, The English Concert, La Fenice, Les Musiciens du Louvre, Pygmalion, Scherzi Musicali, Les Siècles en het Scottish Chamber Orchestra. Dunford voelt zich aangetrokken tot een breed spectrum aan stijlen, waaronder jazz, en werkt samen met dirigenten en solisten als Paul Agnew, Leonardo García Alarcón, William Christie, Jonathan Cohen, Iestyn Davies, Isabelle Faust, Bobby McPherrin, Philippe Herreweghe, Anne-Sophie Von Otter, Trevor Pinnock, Patricia Petibon, Sandrine Piau, Anna Prohaska, Jean Rondeau, Skip Sempé en Jean Tubéry.
thomas-dunford.com
laatste update: maart 2022