Wim Henderickx (1962-2022) was één van de belangrijkste stemmen in de Belgische hedendaagse muziek. Hij geloofde erin dat muziek voor iedereen is. Die overtuiging klinkt op allerlei manieren door in zijn muziek, en werd versterkt door zijn niet aflatende engagement om muziek te laten verbinden en zijn liefde voor muziek door te geven. Zo schreef Henderickx regelmatig voor niet-professionele muzikanten (Visioni ed Estasi, 2015; Dance of the Gods, 2019) en betrok hij lokale ‘communities’ en muzikanten met diverse achtergronden bij grote projecten (ANTIFOON, 2014; De Bekeerlinge, 2022). Daarnaast coachte hij sinds 2000 talloze jonge componisten tijdens de compositiestage SoundMine van Musica Impulscentrum, en was hij docent compositie aan de conservatoria van Antwerpen en Amsterdam.
Henderickx’ open en nieuwsgierige houding, zijn fascinatie voor wereldwijde culturen, filosofieën en de kosmos, en belangstelling voor verschillende muziekgenres (oa. popmuziek en jazz) en kunstdisciplines, resulteerden in een rijke, onmiskenbaar unieke muzikale taal. Talrijke invloeden uit oa. de Indiase en bij uitbreiding oosterse muziek (RAGA cyclus, 1996-2016; Tantric Cycle, 2004-2010), Afrikaanse (Confrontations, 2003) en Midden-Oosterse (Nostalgia, 2010) muziek verstrengelden zich met zijn westerse wortels. Doorheen zijn werk nam ook Henderickx’ belangstelling voor elektronica toe, die vaak een essentiële laag in het muzikaal bouwwerk vormt of de ruimtelijke beleving van klank bevordert. Henderickx’ werkenlijst telt zo’n 200 titels voor uiteenlopende bezettingen, van solowerken over kleine en grote ensemblestukken, koorwerken, opera en muziek-theater tot een aanzienlijk deel orkestwerken. Als ‘Artist in residence’ onderhield Henderickx lange en vruchtbare samenwerkingen met Muziektheater Transparant en Antwerp Symphony Orchestra. In 2022 ging zijn magnum opus, de opera De Bekeerlinge, in première bij Opera Ballet Vlaanderen.
https://www.wimhenderickx.com